1) تحكموني1 ( ¿ كتاب دوم سمويل، باب 23، آيهٴ 8) كه مهمترين تأليف او بود و بيشتر شهرت خود را مديون آن است. اين كتاب تأليفي است بدون ترتيب كه آن را در اواخر عمر خويش به نظم و نثر مسجع و به تقليد از مقامات حريري نوشته است.
تحكموني در پنجاه باب و حاوي اطلاعات باارزشي در مورد فرهنگ يهودي آن عصر است. تعداد نسخههاي خطي، چاپها و ترجمههاي ناقصش به زبانهاي لاتيني، انگليسي، فرانسه، آلماني، و مجاري نشان ميدهد كه از محبوبيت زيادي برخوردار شده است.
10) مراقبت جسم، منظومهاي است دربارهٴ پرهيز غذايي.
دربارهٴ ابراهيمبن حسدي، سليمان بن ايوب، سمويل بن تِبّون، و يعقوب آناطولي ¿ فصل پيشين مربوط به مترجمان عبري.
يهودا بن عباس
يهودا بن سمويلبن عباس، يهودي اسپانيايي، كه در اواسط سدهٴ سيزدهم، هنگامي كه بيست سال داشت، رسالهاي اخلاقي و ديني2 به زبان عبري تأليف كرد. بخشي از آن (فصل 15) دورهٴ تحصيلات متداول ميان يهوديان اسپانيايي آن زمان را توصيف ميكند: نخست تورات و تلمود، سپس خواندن آثار اخلاقي، آنگاه تحصيلات علمي به شرح زير: طب، رياضيات، منطق، اخترشناسي، فيزيك، بالاخره مابعدالطبيعه؛ مهمترين مراجع استناد هر يك از شعب معرفت ذكر شده است. اندكي پيش از آن، يوسفبن عقنين (نيمهٴ دوم سدهٴ دوازدهم)، كتاب مشابهي نوشته بود. تأليف ديگر يهودا بن عباس كه تقريباً همهٴ آن گم شده، منشأ حيات3 نام داشته است.
عزرئيلبن مناهم4 (مناخم)
عزرائيلبن مناهمبن سليمان قديس (شخصي به نام عزرابن مناهم را برادر او دانستهاند؛ تقريباً مسلم است كه عزرا و عزرئيل هر دو معرف يك شخص است). در 1160، در جرونه5 واقع در كاتالونيا زاده شد؛ به جنوب فرانسه سفر كرد و در آن جا شاگرد اسحاق نابينا بود، سپس، به اسپانيا رفت و سرانجام، به جرونه بازگشت و در آن جا مدرسهاي گشود؛ در 1238، درگذشت. او موٴسس، يا به هر حال از موٴسسان نظري قبّاله بود، كه آييني است صوفيانه و اقتباسشده از اصول نوافلاطوني از طريق آثار ابن جبرول و ديگران. براي آشتي دادن فكر خلقت با عقيدهٴ